De drie shikgodginnen die de Romeinen Matres of Matronae noemden zijn een van de oudste Keltische Godinnen van hun materiarchale cultuur. Ze waren dochters van de Grote vruchtbare Moeder (Aarde) die sinds de steentijd vereerd is. Beeldjes en altaren zijn overal ter wereld gevonden. De verhalen werden ook in de Middeleeuwen nog verteld, zoals in de Arthurlegende waarbij de godin Morrigan, Morgan la Faye werd. Morgan betekent witte heks, faye is een elfje. Uiteindelijk werden de moeders omgetovert tot elfjes, zoals het Welsche woord voor faeries, y Mamau. (Hope, 32)

Een van de verschijningen van de Grote Moeder is deze in de Godin van de beren, Artio. Art betekent ‘beer’ en zien we in namen als Artgenos (zoon van de beer) en Ierse en Welsche toponomie. In 1324 werd Lady Alice Kyteler in Kilkenny beschuldigd seks te hebben gehad met een demoon Robin, zoon van Art. Het is een van de eerst gekende heksenprocessen in Ierland. In Ierland is het Christendom zich geleidelijk aan beginnen vermengen met het Keltische Geloof, dat vinden we terug in de vele verhalen, namen van goden en plaatsen die vaak Keltische (dus heidens) van oorsprong zijn.

Op het vasteland zien we een mannelijke figuur, met baard en horens. in de 19e eeuw hebben bouwvakkers in de Notre Dame van Parijs een altaar gevonden waarom deze figuur was afgebeeld, daterend uit Romeinse tijd, waarop het woord Cernunnos stond gegraveerd. Dat betekent letterlijk ‘Hij met de Horens’. Soms zien we hem met een erectie afgebeeld. En als er gezelschap bij staat, zijn het steeds mannen. In een rotstekening van de gehoorende god in Val Camonica (Italië) zien we hem met een ring in de ene hand en een slang in de andere hand. Hij word vereerd door een man met een erectie. (Bober, 18; Ross, Celtic and Northern Art, 84). Mogelijk suggureeert dit een homoseksuele eigenschap van de Gehoorende God.

In Shakespeare’s toneelstuk A Midsummer Night’s Dream treedt Puck of Robin Goodfellow (late 16e eeuw) op als een afstammeling van de gehoorende god. Na de Romeinse verovering verspreidt het idee van een Grote Moeder zich verder onder de Latijnse naam Diana. En we zien ook de Fates terug, de godinnen van het lot. In het Klein Azië zien we eerder godin Artemis. De inwoners van klein-Azië eerden Artemis met seksuele riten, waaronder homoseksuele.
Voor het Christendom was het concept van de Grote Moeder één van de hardnekkigste tegenstanders, en wanneer het Christendom de officiële religie wordt van het Romeinse Rijk, zet men de Grote Moeder aan de kant. Ze werd verdreven naar de onderwereld, maar is niet dood. In voorchristelijke tijden duiken er veel verschillende namen op voor de Grote Moeder. De minnaar Pan, werd in verband gebracht met wilde dieren, het woud, landbouw en seksuele drift. Op een gevonden bronzen ketel zien Pan afgebeeld met een erectie. Hij achtervolgt een jonge mannelijke herder. (Reingard Herbig, 37)

Boeiend om weten is dat in de Malleus Maleficarum (de heksenhamer) die werd aangewend tijdens heksenprocessen, de kracht van de duivel gelegen was in de private delen van de man. (Malleus, 26)
Het goede van de gehoornde god komt terug in de Christelijke voorstelling van het Lam Gods. Op de Britse eilanden is de gehoornde god Robin of Robin Goodfellow genaamd. In 17e eeuwse schilderijen is Robin omringt met dansers. Hij heeft hoeven, een geitensik en erectie. In de ene hang heeft hij een kaars, in de andere een bezem. Robin werd zowel bij heksenprocessen als in de folklore afgebeeld.